That is the difference between the Netherlands and Dillsburg Pennsylvania.
But some times it looks years in stead of hours. Like last week, a windy day.
A very windy day and that means power outages...
At least two and both of them lasted for more than an hour.
Fall only just started, not really looking forward to real winterweather with icerain.
Reason is the American habit of having all wiring for electricity, phone and internet for example, above the ground. A drunken driver can cause a whole neighborhood to loose power for hours. Sigh, with bad weather you can at least predict a possible outage.
Now, mind you, we live in a pretty new development, all wiring under ground.
But...only in the development, the lines leading here are still above.
And that isn't the only thing I feel like I stepped back in time.
Looking for having one of my pictures printed on canvas turned out to be rather expensive and not yet widely available.
On the other hand,people seem to put an old fashioned effort into cooking and baking.
Which puts me into a bad spot, I am a horrible cook. But, in this case, I am willing to learn. So many good looking receipts are to be found everywhere, that I already had to try some.
For the last few weeks we have been looking at replacing some stuff that Jack has.
Like forks, spoons, that kind of stuff, some nice lamps were on the list and with our new laminate floor installed next week, we needed some carpets.
And don't tell Jack, but the kitchen is out of date and has some water damage.
So I had been keeping an eye open when at Lowes or Homedepot.
But man, that is scary stuff, so old fashioned.
Just like much of the furniture we saw or the tableware.
So I had to put my foot down on some stuff, we were gonna wait for our trip to ...
Ikea!!!
Ha, Jack thought we would be done in a morning.
Yeah, right. Anyway, last weekend we went to Baltimore, a drive, just over 1,5 hours.
Do-able, specially when you are in dear need of a Europe rush.
And that is what I got, honest, the meatballs are the same here as they are in Groningen.
Jack got a culture shock...but in a good way.
After 4 hours of shopping, we will combine the old fashioned, but sometimes charming American stuff with some real modern European style.
Jack is in awe over how cheap some of the stuff is, I am just very happy with the straight, simple lines and the fact I can pretend I am in Groningen when I am really desperate and go for a trip to Ikea.
Because Ikea is like Mac Donalds, they all are the same.
Wednesday, October 14, 2009
Thursday, October 8, 2009
Fall in Pennsylvania
Deze keer weer een Nederlands blogje. Veel foto's om een beetje een idee te geven van de omgeving.
Het begint hier zolangzamerhand herfst te worden.
Qua temperatuur overdag zitten we nog niet op Nederlandse herfstwaardes, maar 's nachts begint het toch behoorlijk fris te worden. Dus laten we de ramen nu iets minder wijd openstaan.
Herfst in PA betekent oogst tijd, we zitten hier midden in appelcountry en een van de grote appelharvest fairs word hier vlak bij, in Adams County gehouden.
Vorig weekeinde was het zover. Van verre ruik je de cider die gemaakt wordt en zie je de rook die onstaat als giga stukken vlees op de bbq's liggen te garen.
Het was er smoor druk, iedereen kwam om zich te vergapen aan de rijen standjes met kitscherige artikelen, in perfecte staat verkerende stoommachines en glimmend gepoetste oldtimers. Ondertussen werden de vele voedselstandjes aangedaan.
Alles op het gebied van appels was er te krijgen, taart, lollies, moes, cider en vele soorten appels in natuurlijke staat.
Maar ook de meest bijzondere voedsel combinaties, zoals gefrituurde uien en bloemvorm, gefrituurde oreo koekjes.
De democraten verkochten fudge en even verderop werd reclame gemaakt voor bijbel en hun specifieke interpretatie ervan.
Mocht je niet geinteresseerd zijn, dan kon je nog altijd je eigen vogelverschrikker bouwen of een ritje maken op een pony aangesloten op een systeem dat het enkel toestond een klein cirkeltje te draaien. Of je ging naar de petting zoo waar een 5 dagen oud kalfje in een hok van 1,5 bij 1,5 m lag naast de kittens die in een draagkennel zaten.
Mochten jullie het idee krijgen dat ik dit gedeelte van de fair minder aangenaam vond dan hebben jullie gelijk.
Maar verder was het leuk, mensen kijken op een heerlijke warme dag eind september , wat wil je nog meer?
Verder zitten er bij de foto's een aantal die een idee geven van de omgeving hier, van ons uitzicht als we 's avonds op onze frontporch zitten. Jaaaaa, nog steeds.
Dit weekeinde schijnt het zelfs weer warm genoeg te worden voor shorts.
Maar nu de foto's:













Het begint hier zolangzamerhand herfst te worden.
Qua temperatuur overdag zitten we nog niet op Nederlandse herfstwaardes, maar 's nachts begint het toch behoorlijk fris te worden. Dus laten we de ramen nu iets minder wijd openstaan.
Herfst in PA betekent oogst tijd, we zitten hier midden in appelcountry en een van de grote appelharvest fairs word hier vlak bij, in Adams County gehouden.
Vorig weekeinde was het zover. Van verre ruik je de cider die gemaakt wordt en zie je de rook die onstaat als giga stukken vlees op de bbq's liggen te garen.
Het was er smoor druk, iedereen kwam om zich te vergapen aan de rijen standjes met kitscherige artikelen, in perfecte staat verkerende stoommachines en glimmend gepoetste oldtimers. Ondertussen werden de vele voedselstandjes aangedaan.
Alles op het gebied van appels was er te krijgen, taart, lollies, moes, cider en vele soorten appels in natuurlijke staat.
Maar ook de meest bijzondere voedsel combinaties, zoals gefrituurde uien en bloemvorm, gefrituurde oreo koekjes.
De democraten verkochten fudge en even verderop werd reclame gemaakt voor bijbel en hun specifieke interpretatie ervan.
Mocht je niet geinteresseerd zijn, dan kon je nog altijd je eigen vogelverschrikker bouwen of een ritje maken op een pony aangesloten op een systeem dat het enkel toestond een klein cirkeltje te draaien. Of je ging naar de petting zoo waar een 5 dagen oud kalfje in een hok van 1,5 bij 1,5 m lag naast de kittens die in een draagkennel zaten.
Mochten jullie het idee krijgen dat ik dit gedeelte van de fair minder aangenaam vond dan hebben jullie gelijk.
Maar verder was het leuk, mensen kijken op een heerlijke warme dag eind september , wat wil je nog meer?
Verder zitten er bij de foto's een aantal die een idee geven van de omgeving hier, van ons uitzicht als we 's avonds op onze frontporch zitten. Jaaaaa, nog steeds.
Dit weekeinde schijnt het zelfs weer warm genoeg te worden voor shorts.
Maar nu de foto's:













Monday, September 28, 2009
Relationship problems
I do not say this easily, but my relationship with one member of this household is forever down the drain, over, finished.
I can officially state now that there is one thing I hate...
And that is our vacuum.
It is too big, to heavy, too noisy and gives me a backache while trying to use it.
Not sure if it is just this one, but if it were just me, I would never ever get an upright vacuum again.
With 4 dogs and 3 people we need a good vacuum, but from the start my relationship with the resident vacuum has been troubled to say the least.
And I am not on my own, both female dogs in this household run, hide with their tails tucked to their bellies from this loud monster.
So maybe it is a female thing, since Jack praises it ability to get the rugs in the house clean.
I don't know, when I try to vacuum the rugs, I have a hard time keeping the vacuum from eating them.
But when I try to vacuum the linoleum, it seems to have lost its appetite and it won't suck up a thing.
And than the problem I have with keeping it upright, there is a hose attached to it that I need to use for the couches. Constantly I forget that this monster is upright on its ' thing' and not on 4 comfortable little wheels that make maneuvering around easy and simple.
It reminds me by falling over on a regular base and usually hitting me on the shins.
Honestly, I think this type of vacuum was invented by men.
No way a woman could have created such a monster.
That, or this particular one hates me.
But, it is still working and since I am Dutch, it will stay around until it drops dead but forgive me if I am in the meantime eying those slender, elegant and light vacuums and daydreaming about one day maybe owning one again.
Btw: the shown vacuum isn't ours. It only looks similar.
I can officially state now that there is one thing I hate...
And that is our vacuum.
It is too big, to heavy, too noisy and gives me a backache while trying to use it.
Not sure if it is just this one, but if it were just me, I would never ever get an upright vacuum again.
With 4 dogs and 3 people we need a good vacuum, but from the start my relationship with the resident vacuum has been troubled to say the least.

And I am not on my own, both female dogs in this household run, hide with their tails tucked to their bellies from this loud monster.
So maybe it is a female thing, since Jack praises it ability to get the rugs in the house clean.
I don't know, when I try to vacuum the rugs, I have a hard time keeping the vacuum from eating them.
But when I try to vacuum the linoleum, it seems to have lost its appetite and it won't suck up a thing.
And than the problem I have with keeping it upright, there is a hose attached to it that I need to use for the couches. Constantly I forget that this monster is upright on its ' thing' and not on 4 comfortable little wheels that make maneuvering around easy and simple.
It reminds me by falling over on a regular base and usually hitting me on the shins.
Honestly, I think this type of vacuum was invented by men.
No way a woman could have created such a monster.
That, or this particular one hates me.
But, it is still working and since I am Dutch, it will stay around until it drops dead but forgive me if I am in the meantime eying those slender, elegant and light vacuums and daydreaming about one day maybe owning one again.
Btw: the shown vacuum isn't ours. It only looks similar.
Wednesday, September 23, 2009
Creepy crawlers, oftewel....
Beestjes, allemaal beestjes.
Behalve voordelen, heeft een grote tuin met een waterpartij (stroompje) ook zijn nadelen.
Beestjes en in een ander land ook nog eens andere beestjes dan we gewend zijn. Hoewel, dat 'tje' in veel gevallen weg te laten is.
Behalve een mooie bruine kleur, kreeg ik hier ook binnen een mum van tijd bulten, niet een paar, maar mijn armen, benen en andere aan de buitenlucht vrijgegeven huidoppervlaktes zijn gesierd met tientallen jeukende, rode bulten.
Op dit moment zit er zelfs een net onder mijn wenkbrauw. Ik probeer hem ongelofelijk hard te vergeten om te zorgen dat ik deze ook niet open krab.
Voorlopig zal dit ook wel even zo blijven, want we zijn hardop aan het werk om afgebroken takken en woekerende struiken te verwijderen.
En ja, ik draag handschoenen en ben erg voorzichtig ivm de poison ivy die hier ook lustig groeit.
En ik stap ook niet in het water zonder laarzen aan, volgens zeggen zijn er hier haast geen giftige slangen, maar ik loop liever niet het risico om tegen een hapgrage waterslang aan te lopen.
Vandaag heb ik voor het eerst een praying mantis gezien. Wat een ongelofelijk gaaf beest is dat. Het exemplaar dat hier naast de voordeur zat was minstens 10 cm groot.
Moet zeggen dat ik me toch even ongemakkelijk voelde toen mijn camera piepte en 2 ogen op mij gericht werden.
Verder leven er hier in de tuin ook nog bulten konijnen en eekhoorns. De laatsten zie je op dit moment constant met noten in hun bekkies lopen, leuk gezicht.
Een andere knager die ik nog niet gezien heb, maar zijn aanwezigheid duidelijk kenbaar maakt is de chipmunk, het exemplaar in onze tuin heeft een duidelijke voorkeur voor mijn pas geplante herfst astertjes.
Zoals te zien op de foto is inmiddels een struikje volledig ontdaan van zijn bloemen.
Wat het nog grotere spul aangaat....
Op de golfbaan aan de andere kant van de straat leeft een coyote.
Zoals onze buurman vertelde, denk aan een magere herders hond met een heel slecht humeur.
Reden voor mij om nog eens met zoonlief en Jack de veiligheid van onze honden door te nemen. Overdag is er niets aan de hand, maar zou een van onze honden ontsnappen en dit exemplaar tegenkomen dan is dit einde hond. En een kleine 5-tal km hier vandaan leeft een teef met puppen, het mannetje is dit voorjaar afgeschoten. Maar ook beren en bergleeuwen schijnen hier niet onbekend te zijn.
Het verhaal over die roze olifant heb ik mijn twijfels over, of zou het toch....
Behalve voordelen, heeft een grote tuin met een waterpartij (stroompje) ook zijn nadelen.
Beestjes en in een ander land ook nog eens andere beestjes dan we gewend zijn. Hoewel, dat 'tje' in veel gevallen weg te laten is.
Behalve een mooie bruine kleur, kreeg ik hier ook binnen een mum van tijd bulten, niet een paar, maar mijn armen, benen en andere aan de buitenlucht vrijgegeven huidoppervlaktes zijn gesierd met tientallen jeukende, rode bulten.
Op dit moment zit er zelfs een net onder mijn wenkbrauw. Ik probeer hem ongelofelijk hard te vergeten om te zorgen dat ik deze ook niet open krab.
Voorlopig zal dit ook wel even zo blijven, want we zijn hardop aan het werk om afgebroken takken en woekerende struiken te verwijderen.
En ja, ik draag handschoenen en ben erg voorzichtig ivm de poison ivy die hier ook lustig groeit.
En ik stap ook niet in het water zonder laarzen aan, volgens zeggen zijn er hier haast geen giftige slangen, maar ik loop liever niet het risico om tegen een hapgrage waterslang aan te lopen.
Vandaag heb ik voor het eerst een praying mantis gezien. Wat een ongelofelijk gaaf beest is dat. Het exemplaar dat hier naast de voordeur zat was minstens 10 cm groot.Moet zeggen dat ik me toch even ongemakkelijk voelde toen mijn camera piepte en 2 ogen op mij gericht werden.
Verder leven er hier in de tuin ook nog bulten konijnen en eekhoorns. De laatsten zie je op dit moment constant met noten in hun bekkies lopen, leuk gezicht.
Een andere knager die ik nog niet gezien heb, maar zijn aanwezigheid duidelijk kenbaar maakt is de chipmunk, het exemplaar in onze tuin heeft een duidelijke voorkeur voor mijn pas geplante herfst astertjes.
Zoals te zien op de foto is inmiddels een struikje volledig ontdaan van zijn bloemen. Wat het nog grotere spul aangaat....
Op de golfbaan aan de andere kant van de straat leeft een coyote.
Zoals onze buurman vertelde, denk aan een magere herders hond met een heel slecht humeur.
Reden voor mij om nog eens met zoonlief en Jack de veiligheid van onze honden door te nemen. Overdag is er niets aan de hand, maar zou een van onze honden ontsnappen en dit exemplaar tegenkomen dan is dit einde hond. En een kleine 5-tal km hier vandaan leeft een teef met puppen, het mannetje is dit voorjaar afgeschoten. Maar ook beren en bergleeuwen schijnen hier niet onbekend te zijn.
Het verhaal over die roze olifant heb ik mijn twijfels over, of zou het toch....
Monday, September 21, 2009
Busy weekend
This will be mostly pics, hope you enjoy them.
Besides hiking with Cara, finding a new vet for the dogs, we also went to Woofstock in Harrisburg,worked in the garden, got ourselves a new patio set with 6 chairs, visited several neighbors and I baked an apple pie.
LOL, reading this one might get tired already.
Anyway, here are some pics to enjoy.
We went to Kings Gap for a hike up the mountain, It was colder than we expected though. Should have brought a sweatshirt.

Cara turnes out to be a great hiker and climber. She loves this and it gives us the opportunity to give her and us, some more exercise.

It won't be long before the whole area will be colored bright red because of the autumnleafs

Hunting can't be avoided overhere.
And these warnings you find everywhere. If we want to keep going to these trails, we better get a few of these bright orange coats and one for Cara soon. Think deer season starts in about two weeks?

Yesterday we went to Woofstock in Harrisburg. A great event that combines music and a lot of animal rescues presenting them selves.
It was very busy, we took both girls and they behaved very well, just like all those other dogs there.
I have never seen so many pittbulls, chihuahua's and great danes in my life.

Paquita taking a moment near the Susquehanna.

The event was on this riverside, stretched from this bridge to the other.

And our new deck furniture. Hope we will get a bit more use out of it this season.

That is it for today, time to enjoy the weather, they say it will change soon.
Besides hiking with Cara, finding a new vet for the dogs, we also went to Woofstock in Harrisburg,worked in the garden, got ourselves a new patio set with 6 chairs, visited several neighbors and I baked an apple pie.
LOL, reading this one might get tired already.
Anyway, here are some pics to enjoy.
We went to Kings Gap for a hike up the mountain, It was colder than we expected though. Should have brought a sweatshirt.

Cara turnes out to be a great hiker and climber. She loves this and it gives us the opportunity to give her and us, some more exercise.

It won't be long before the whole area will be colored bright red because of the autumnleafs

Hunting can't be avoided overhere.
And these warnings you find everywhere. If we want to keep going to these trails, we better get a few of these bright orange coats and one for Cara soon. Think deer season starts in about two weeks?

Yesterday we went to Woofstock in Harrisburg. A great event that combines music and a lot of animal rescues presenting them selves.
It was very busy, we took both girls and they behaved very well, just like all those other dogs there.
I have never seen so many pittbulls, chihuahua's and great danes in my life.

Paquita taking a moment near the Susquehanna.

The event was on this riverside, stretched from this bridge to the other.

And our new deck furniture. Hope we will get a bit more use out of it this season.

That is it for today, time to enjoy the weather, they say it will change soon.
Thursday, September 17, 2009
Er is een oorlog gaande,
in onze tuin.
En wij zitten eerste rang. Nu en dan branden onze oren vanwege de snelheid waarme de projectielen om onze oren vliegen of schrikken we op van een mislukte poging om tijdig te wenden voor de ramen geraakt worden.
Nooit geweten dat kolibries zo territoriaal zijn.
Nu ze een beetje wennen aan onze aanwezigheid is er geen reden meer om niet in volle vaart acher de tegenstander aan te gaan en deze zo snel mogelijk van de voorraad suiker water te verwijderen. Nu het iets kouder wordt en ze gauw zullen vertrekken lijken de gevechten zelfs heviger te worden.
De afgelopen tijd heb ik echt genoten van deze vogeltjes die zo verbazend stil in de lucht kunnen staan. Nog leuker wordt het als blijkt dat ze je accepteren als deel van de omgeving en ze tot op een paar centimeter van je gezicht komen en daar nieuwsgierig blijven hangen.
Ze zijn zo klein dat je het gevoel krijgt ze weg te kunnen blazen.
Helaas heb ik nog geen fatsoenlijke foto kunnen maken maar daar zal ik volgend jaar genoeg gelegenheid voor krijgen denk ik.
Het territoriale gedrag dat ik de laatste tijd zag is een bijzonder schouwspel, zeker als ze je om je oren vliegen en ze je haren zelfs laten wapperen. Omdat ze zo ontzettend klein zijn is het lastig om ze te volgen, maar lukt het dan is de wendbaarheid en snelheid verbazend.
Hun vleugeltjes gaan zo snel dat je ze amper ziet, maar het hele schouwspel doet me denken aan die scenes uit Star Wars waar in Death Star vernietigd wordt en de kleine, wendbare gevechts vliegtuigjes elkaar op hoge snelheid achtervolgen binnen in Death Star.
Volgend jaar zullen we wat meer voedingsstations ophangen, misschien dat we dan meer kolibries kunnen verwelkomen.
De vogeltjes die we hier zien zijn niet zo kleurrijk als in warmere streken, maar zijn minstens zo leuk om te zien elke avond.
Dit is ons porch genootje:

Meer over kolibries:Hier
En wij zitten eerste rang. Nu en dan branden onze oren vanwege de snelheid waarme de projectielen om onze oren vliegen of schrikken we op van een mislukte poging om tijdig te wenden voor de ramen geraakt worden.
Nooit geweten dat kolibries zo territoriaal zijn.
Nu ze een beetje wennen aan onze aanwezigheid is er geen reden meer om niet in volle vaart acher de tegenstander aan te gaan en deze zo snel mogelijk van de voorraad suiker water te verwijderen. Nu het iets kouder wordt en ze gauw zullen vertrekken lijken de gevechten zelfs heviger te worden.
De afgelopen tijd heb ik echt genoten van deze vogeltjes die zo verbazend stil in de lucht kunnen staan. Nog leuker wordt het als blijkt dat ze je accepteren als deel van de omgeving en ze tot op een paar centimeter van je gezicht komen en daar nieuwsgierig blijven hangen.
Ze zijn zo klein dat je het gevoel krijgt ze weg te kunnen blazen.
Helaas heb ik nog geen fatsoenlijke foto kunnen maken maar daar zal ik volgend jaar genoeg gelegenheid voor krijgen denk ik.
Het territoriale gedrag dat ik de laatste tijd zag is een bijzonder schouwspel, zeker als ze je om je oren vliegen en ze je haren zelfs laten wapperen. Omdat ze zo ontzettend klein zijn is het lastig om ze te volgen, maar lukt het dan is de wendbaarheid en snelheid verbazend.

Hun vleugeltjes gaan zo snel dat je ze amper ziet, maar het hele schouwspel doet me denken aan die scenes uit Star Wars waar in Death Star vernietigd wordt en de kleine, wendbare gevechts vliegtuigjes elkaar op hoge snelheid achtervolgen binnen in Death Star.
Volgend jaar zullen we wat meer voedingsstations ophangen, misschien dat we dan meer kolibries kunnen verwelkomen.
De vogeltjes die we hier zien zijn niet zo kleurrijk als in warmere streken, maar zijn minstens zo leuk om te zien elke avond.
Dit is ons porch genootje:

Meer over kolibries:Hier
Monday, September 14, 2009
Random pics
Not really back to making pictures, mainly since I don't have a decent pc to work with.
For some reason I have a hard time with the screen that is connected to this pc.
Can't see if the photo's are sharp, not sure if the colors are ok, so, if I show some strange pics, that is why.
We are doing fine here.
My son went to school for his second week and he seems to have a good time there.
This morning we walked him to the bus stop, first time for him.
Off course we didn't walk up all the way with him, I mean, come on, he is fourteen.
But we pretended to walk the dogs.
Sure hope he remembers where he has to get of the bus when he comes home again.
We have taken it pretty slow this weekend.
Did a bit in the garden. Went for groceries, found a garden center, big but still not what I had hoped for. But I guess that is more me being spoiled.
Also took Cara for a hike to Pinchot State Park. She did great on her own and I have a feeling she will turn out to be a perfect hiking buddy for Jack and me.
Yesterday we got in the car and went into the mountains (still think they are hills :-) )We drove on dirt roads for a long time. Scary at some points, but also saw some very pretty sights. There is a lot of forest here and you can drive and walk around for hours.
Although we will avoid that particular part next weekend, the army is having an exercise there and the public isn't invited. Duh.
On the way back we drove through fields that had apple trees heavy with apples.
Right now the peaches are being picked and since shopping hours are broad here, we could pick up some local peaches, yummie.
Anyway, for the people interested, here are a few pics.
De Mums op onze porch
Cara tijdens onze hike



In de heuvels dicht bij huis.

Locally grown, lekkerder is er niet?
For some reason I have a hard time with the screen that is connected to this pc.
Can't see if the photo's are sharp, not sure if the colors are ok, so, if I show some strange pics, that is why.
We are doing fine here.
My son went to school for his second week and he seems to have a good time there.
This morning we walked him to the bus stop, first time for him.
Off course we didn't walk up all the way with him, I mean, come on, he is fourteen.
But we pretended to walk the dogs.
Sure hope he remembers where he has to get of the bus when he comes home again.
We have taken it pretty slow this weekend.
Did a bit in the garden. Went for groceries, found a garden center, big but still not what I had hoped for. But I guess that is more me being spoiled.
Also took Cara for a hike to Pinchot State Park. She did great on her own and I have a feeling she will turn out to be a perfect hiking buddy for Jack and me.
Yesterday we got in the car and went into the mountains (still think they are hills :-) )We drove on dirt roads for a long time. Scary at some points, but also saw some very pretty sights. There is a lot of forest here and you can drive and walk around for hours.
Although we will avoid that particular part next weekend, the army is having an exercise there and the public isn't invited. Duh.
On the way back we drove through fields that had apple trees heavy with apples.
Right now the peaches are being picked and since shopping hours are broad here, we could pick up some local peaches, yummie.
Anyway, for the people interested, here are a few pics.
De Mums op onze porchCara tijdens onze hike



In de heuvels dicht bij huis.

Locally grown, lekkerder is er niet?
Subscribe to:
Posts (Atom)

